Ameland
Ameland begint al goed, op de redactie van De Nieuwe Amelander ontdek ik een schrijvend familielid op het eiland. Antje en Adriaan van Seventer, zo heten mijn nieuw ontdekte familieleden, zij is een telg uit het Nobel geslacht, vanouds op Ameland bekend. Vanaf dat moment ben ik voorbereid op de vraag van velen in de komende dagen of ik ook familie op het eiland heb…. Een afspraak wordt gemaakt met Henk Pijnappel, redacteur van de Nieuwe Amelander.
Na dit gesprek beweeg ik me per fiets naar Buren om talloze bezoekjes af te leggen aan hotels, winkels en recreatieparken. Deze dag eindigt bij het Natuurmuseum in Nes alwaar directeur de Jong gul is met inlichtingen en medewerking. In cafe restaurant De Klimop krijg ik een enthousiast zuidelijk onthaal -biertje en een aanmoediging, evenals in het oude hotel Klok. Na de Supermarkt Golf is het nog maar 100 meter naar de Vrouwe Theodora en bijna zes uur.
De volgende dag in slecht weer met tegenwind op de fiets van de tandarts naar Hollum, via hotel Nobel en het gemeentehuis in Ballum. Bij de golfbaan een hartelijke ontvangst met kofiie en het aanbod van twee schone Amelandse dames om mee te spelen. Hotels, winkels, restaurants, konditorei, recreatieparken, het is er allemaal.
Veelvuldig kom ik zaken tegen waar iemand werkt die vrijwilligger is bij de KNRM , of een familielid heeft die dit doet. Anderen leveren paarden voor de stichting die met de oude strandreddingboot demonstraties geeft van het met paarden lanceren van een reddingboot, zoals dat 164 jaar op Ameland in het echt gebeurde. Een steen herinnert aan de ramp van 1979, toen het grootste deel van het span paarden door de trailer in een gat werd getrokken en verdronk.
Henk Bakker van het reddingsmuseum ontvangt me hartelijk en ik bestudeer de foto's en kijk naar de video over de paardenlancering. Als je de trailer met de Abraham Fock erop bekijkt geloof je amper dat 10 paarden dat gewicht door het rulle zand de duin op krijgen. De scene van de roeireddingboot uit 1921 kan hier zo worden opgenomen, met een mooi straatje in Hollum om in de nacht de roeiers en de voerlieden met hun paarden op te halen.
Schilderijen van Henk Helmantel staan overal goed, dus ook in het cultuurhistorisch museum Sorgdrager in Hollum,, een oude commandeurswoning waar je veel te weten komt over de geschiedenis van het eiland, zowel geologisch als cultuur-historisch. Rond de zeventiende en achttiende eeuw was er ook op de eilanden een bloeitijd, waarbij ook de walvisvaart een steentje bijdroeg.
Beschilderde tafels en kisten schijnen vooral bij zeevarende plaatsen in trek zijn. Na bij van Twillert te zijn opgedroogd en aangesterkt wordt ik door de jongste tandarts van dit eiland bij de haven afgeleverd.
In de avond praat ik bij met de nieuw ontdekte familieleden en de volgende morgen vroeg gaat het richting Terschelling. Ameland is bedekt met posters en kaarten en er is veel enthousiasme voor deelname aan de productie van de film.
Hans van Seventer
