Wat drijft een mens? Waarom wil je redder worden, dominee, cabaretier of boekhouder?
Die vragen kunnen telkens opnieuw gesteld worden omdat elke tijd zijn eigen antwoorden geeft. Vanaf zijn geboorte was Klaas Toxopeus geboeid door het water, de zee en alles wat daar menselijkerwijs aan vast zat. Voor hem was er na de lagere school maar één richting: het zeegat uit. Maar zijn vader, zijn cultuur, besliste aanvankelijk anders. Er dreigde oorlog, de tijden waren onzeker en zijn moeder kon wel wat mannensteun gebruiken terwijl zijn vader op de Duitse eilanden voer. Hij moest naar de fabriek waar vast werk wachtte en dus een vaste beloning. Als ik ook maar geprobeerd had om een van mijn drie zonen een bepaalde richting aan te wijzen was ik recht in het gezicht, uitgelachen: "Dat maken we zelf wel uit, Pa!"
Waarom een film
Waarom wil iemand op zijn zestigste een film maken? Wat boeit hem in het onderwerp en wat drijft hem er toe zijn zaak van de hand te doen en opnieuw te beginnen. als je iets gaat opzetten waarbij je de hulp van het publiek nodig hebt, is enige uitleg op zijn plaats.
Water
Mijn eerste waterervaringen waren in Leiden tijdens eindeloos slootjespringen in de polder achter de Mey van Streefkerkstraat. In de zomer naar Katwijk aan Zee, het strand en de zee. In de vijftiger jaren werd een Turks schip dwars door de pier van Hoek van Holland geslagen en bij het herstelwerk werden zinkstukken gebruikt, grote matten van wilgentakken van 50 bij 50 meter die met zware stortsteen op de bodem van de zee werden gelegd om ongewenste zandafvoer tegen te gaan. Mijn vader had samen met 'meneer Bot' uit Sliedrecht een aannemersbedrijf die dit werk uitvoerde. Als gereformeerd jongetje werd ik diep geraakt door het moment van afzinken, tijdens dood tij, toen de uitvoerder zijn pet afnam, er mee zwaaide en vervolgens het storten liet beginnen met de woorden:" Een, Twee, Drie in Godsnaam!"
Zeilen
Toen ik twaalf jaar was raakte ik verslingerd aan het zeilen. Behalve op zondag zeilde ik als fokkenist bij Jan Brouwer wedstrijden op de Kaag en later zelf op een 30 M² in de Sneekweek. De laatste 8 jaar bezitten we een houten kotter , getekend door Maurice Griffith en gebouwd in Duitsland van eikenhout en teak.
Na twee christelijke scholen te hebben bezocht, met wisselend resultaat, kwam ik op het Rijnlands Lyceum te Oegstgeest in een gereformeerd-vreemde wereld van cultuur, evolutie en wilde feesten. Ik duelleerde met de toenmalige rector Naeff op het toneel en kreeg de smaak te pakken van deze bezigheid op de planken. Met mijn scheikundeleraar bezocht ik regelmatig een toneelstuk en aan de VU kreeg ik toneelles van Niek van de Boezem en deed alsof ik medicijnen studeerde. Hier ontwaakte mijn sluimerende liefde voor film en theater.
Voorgeschiedenis De Redding
In de zomer van 1990 hadden wij als gezin een huisje gehuurd op Texel. Wij dat zijn; Hans en JoAnn van Seventer-Keltie en onze drie zonen Jan-Pieter, Mark en Daniel. Ik trof daar de Omnibus van Klaas Toxopeus, drie boeken in een uitgave van Het Wereldvenster. Klaas bleek een goed verteller en zijn 'ghostwriter' Age Scheffer een goede redacteur. De wereld van de schippers en de redders rond het begin van de twintigste eeuw ging voor mij open en de talloze reddingen met de Insulinde lieten zien welk een staaltje van scheepsontwerp aan dit schip ten grondslag ligt. Dat zou toch een keer gefilmd moeten worden dacht ik, terwijl ik de sappigste verhalen hardop voorlas aan de rest van het gezin.
Zoon Daniel vond in de St Nicolaastijd een exemplaar bij de Slegte en dat is door mij behoorlijk stuk gelezen. Vanaf diezelfde tijd begon ik documentaires te maken over kunstenaars voor de EO onder de titel 'Wat is er aan de hand"(zie cv). Zo', 160 kunstenaars bezocht ik met een mijn filmploegploeg. De idee over de speelfilm bleef wroeten en knagen en in 2001 maakte ik de keuze om uit mijn uitgeverij Art Revisited te stappen en er vol voor te gaan. Vanaf het voorjaar van 2002 ben ik bezig met het verzamelen van materiaal, het leggen van contacten en het sluiten van contracten. Research heet dat in filmkringen, zonder research geen goed verhaal.
De vorderingen van het filmproject 'de Redding' kunt u volgen via de menuoptie 'The making of'. Een logboek van het project is vanaf het voorjaar 2002 bijgehouden.
Hans van Seventer, producent
